บางคนก็จัดการกับความเครียดบางอย่างได้ดี
แต่ก็ไม่สามารถจัดการกับความเครียดอีกอย่างไม่ดี
บางคนก็แคร์กับความรู้สึกของคนรอบข้างมากเกินไป
แต่บางคนพยายามบอกคนอื่นว่าแคร์ แต่กลับไม่เคยแสดงมันเลย
บางคนก็คอยรับอารมณ์ของคนอื่น โดยไม่สามารถสลัดมันทิ้งไปได้
แต่บางคนกลับระบายอารมณ์ โทษคนอื่น ทั้งๆที่บอกว่า รักคนๆนั้น
หลายครั้งที่เห็นคนที่เรารัก ไม่สบายใจ เครียด
เพราะต้องมาเป็นที่รองรับอารมณ์ของคนรอบข้าง
ขาดสมาธิกับการเรียนอย่างเต็มที่
รู้สึกสงสารจริงๆ พยายาม ปลอบประโลม บอกว่า "ให้ปล่อยวาง"
ถ้ามัวไปแคร์ความรู้สึกของคนรอบข้าง จนตัวเองต้องแย่ก็คงไม่ดี
รู้หน้าที่ที่สำคัญที่สุดของตัวเองใน ณ เวลานี้ก็พอ
ถ้าเป็นนักศึกษา ก็คือมีหน้าที่เรียน เป็นสำคัญ
อย่าเอาปัญหาของคนรอบข้างมาใส่ตัวให้มากเกินไป
คนรอบข้างก็ควรจะรู้ขอบเขตของตัวเอง ไม่ใช่เอาปัญหา
ไประบายให้คนอื่น จนตัวเองไม่รู้จักแก้ด้วยตัวเอง
บางปัญหา ถ้าไประบายให้กับคนบางคน กับจะไปสร้างปัญหาให้คนอื่น
ผมก็เคยอกหัก แต่ตอนที่อกหัก ผมไม่เคยทำให้คนที่ผมรักต้องลำบากใจ
รู้สึกแปลกใจ ที่ผู้ชายบางคนที่ผิดหวังในความรัก กลับไปบอกผู้หญิง
ซึ่งเป็นคนที่ตัวเองรักในทำนองที่ว่า เค้าผิดหวังอย่างนู้น อย่างนี้
ทั้งๆที่ก็รู้ว่า ผู้หญิงคนนั้นเป็นคนที่แคร์ความรู้สึกคนรอบข้าง
คนรักกันจริงๆ เค้าจะทำให้อีกฝ่ายนึงต้องไม่สบายใจอย่างนี้หรือไง
ตอนที่ผิดหวังในความรัก ผมว่าทุกคนก็คงเสียใจ และมีน้ำตา
สำหรับผมทุกครั้งที่ผิดหวัง ผมผิดหวังที่ตัวเองทำให้คนๆ นั้นรักแบบแฟนไม่ได้
จำได้ว่า มีครั้งนึง ผู้หญิงบอกว่า คิดเหมือนพี่ชาย และมีอีกครั้งนึง
ผู้หญิงบอกว่า คิดเหมือนน้องชาย
แล้วมันก็ไม่ใช่ความผิดของผู้หญิงคนนั้น ซะหน่อยที่เค้าไม่รักเราแบบแฟน
แล้วมันสมควรไหมที่ต้องเอาอารมณ์ เอาความเสียใจ ไปให้เค้ารับรู้
เพื่อให้เค้าคนนั้นต้องรู้สึกผิด ต้องรู้สึกไม่ดีด้วย
ไม่มีใครอยากทำให้คนอื่นผิดหวัง หรือเสียใจ ยิ่งเป็นคนที่รู้สึกดีๆ กันมา
แม้จะไม่ได้รักกันแบบแฟน แต่ก็รู้สึกเหมือนเพื่อน พี่ น้องได้
แต่ถ้ายอมรับตรงนี้ไม่ได้ ก็มองอยู่ห่างๆ อยู่เฉยๆ ไม่ทำให้คนที่เรารักต้อง
รู้สึกแย่ไปด้วยสิ คำขอโทษ ไม่ว่าในรูปของ ข้อความ หรือ คำพูด
ไม่ได้มีความหมายอะไร แต่คนพูด คนเขียนไม่ได้แสดงมันออกมาจริงๆ
เราสามารถมีความสุข แม้จะผิดหวังในความรักได้ ถ้าเรารักเค้าจริงๆ
ความสุขมันมาจากการเห็นคนที่เรารักมีความสุข
แต่สำหรับบางคน ความรักอาจจะหมายถึงการครอบครองคนที่เรารัก
มันก็คงดี ถ้าคนๆนั้น รักเราตอบ แต่ถ้าการครอบครองคนที่เรารัก
ทั้งๆที่เค้ารักคนอื่น แล้วทำให้คนที่เรารักไม่มีความสุข สำหรับผม
ผมเรียกว่า ความเห็นแก่ตัว
ปัญหามีหลายแบบ ปัญหาบางอย่าง แก้ไปก็เกิดปัญหาอย่างอื่นตามมา
ทำให้เครียดเปล่าๆ บางทีก็ "การปล่อยวาง" ไม่เก็บมาคิด
ไม่เก็บมาให้รบกวนจิตใจ ดูจะเป็นสิ่งที่ดีกว่า
ถึงคนที่ระบายอารมณ์จนสร้างปัญหา (ถ้ายังเข้ามาอ่าน):
ปัญหามันเกิดจากอีกฝ่ายที่ไม่รักนายหรือไง เค้าจะรักใครนั้น
นายตัดสินใจหรือ เค้าผิดไหมที่ไม่รักนาย ทำไมต้องส่งข้อความ
ทำไมต้องทำให้อีกฝ่ายรู้สึกแย่ไปด้วย ถ้ายอมรับไม่ได้กับความรู้สึกดีๆ
ที่อีกฝ่ายให้ไป ก็ไม่ต้องรับ อยู่เฉยๆ ก็ได้
ถึงคนที่ต้องคอยมารับอารมณ์ :
คนอื่นเสียใจ คนอื่นมาระบายอารมณ์ หรือทำให้รู้สึกไม่ดี
ก็ ปล่อยวาง มันไปเถอะ ถ้าอารมณ์ ความรู้สึกมาเป็นข้อความ
ก็ไม่ต้องอ่าน ถ้าความรู้สึกมาเป็นคำพูดก็ไม่ต้องไปฟัง
ปล่อยให้คำพูดเป็นสายลมผ่านหูซ้าย ทะลุหูขวา
หรือไม่ก็ไม่ต้องไปฟังซะ
ส่วนตัวเอง... คนที่แคร์ความรู้สึกของคนรับอารมณ์
ก็คงต้องพยายามทำให้คนรับอารมณ์ รู้สึกดี
และรู้ว่า อะไรคือสิ่งสำคัญที่สุดตอนนี้...
แต่ก็ไม่สามารถจัดการกับความเครียดอีกอย่างไม่ดี
บางคนก็แคร์กับความรู้สึกของคนรอบข้างมากเกินไป
แต่บางคนพยายามบอกคนอื่นว่าแคร์ แต่กลับไม่เคยแสดงมันเลย
บางคนก็คอยรับอารมณ์ของคนอื่น โดยไม่สามารถสลัดมันทิ้งไปได้
แต่บางคนกลับระบายอารมณ์ โทษคนอื่น ทั้งๆที่บอกว่า รักคนๆนั้น
หลายครั้งที่เห็นคนที่เรารัก ไม่สบายใจ เครียด
เพราะต้องมาเป็นที่รองรับอารมณ์ของคนรอบข้าง
ขาดสมาธิกับการเรียนอย่างเต็มที่
รู้สึกสงสารจริงๆ พยายาม ปลอบประโลม บอกว่า "ให้ปล่อยวาง"
ถ้ามัวไปแคร์ความรู้สึกของคนรอบข้าง จนตัวเองต้องแย่ก็คงไม่ดี
รู้หน้าที่ที่สำคัญที่สุดของตัวเองใน ณ เวลานี้ก็พอ
ถ้าเป็นนักศึกษา ก็คือมีหน้าที่เรียน เป็นสำคัญ
อย่าเอาปัญหาของคนรอบข้างมาใส่ตัวให้มากเกินไป
คนรอบข้างก็ควรจะรู้ขอบเขตของตัวเอง ไม่ใช่เอาปัญหา
ไประบายให้คนอื่น จนตัวเองไม่รู้จักแก้ด้วยตัวเอง
บางปัญหา ถ้าไประบายให้กับคนบางคน กับจะไปสร้างปัญหาให้คนอื่น
ผมก็เคยอกหัก แต่ตอนที่อกหัก ผมไม่เคยทำให้คนที่ผมรักต้องลำบากใจ
รู้สึกแปลกใจ ที่ผู้ชายบางคนที่ผิดหวังในความรัก กลับไปบอกผู้หญิง
ซึ่งเป็นคนที่ตัวเองรักในทำนองที่ว่า เค้าผิดหวังอย่างนู้น อย่างนี้
ทั้งๆที่ก็รู้ว่า ผู้หญิงคนนั้นเป็นคนที่แคร์ความรู้สึกคนรอบข้าง
คนรักกันจริงๆ เค้าจะทำให้อีกฝ่ายนึงต้องไม่สบายใจอย่างนี้หรือไง
ตอนที่ผิดหวังในความรัก ผมว่าทุกคนก็คงเสียใจ และมีน้ำตา
สำหรับผมทุกครั้งที่ผิดหวัง ผมผิดหวังที่ตัวเองทำให้คนๆ นั้นรักแบบแฟนไม่ได้
จำได้ว่า มีครั้งนึง ผู้หญิงบอกว่า คิดเหมือนพี่ชาย และมีอีกครั้งนึง
ผู้หญิงบอกว่า คิดเหมือนน้องชาย
แล้วมันก็ไม่ใช่ความผิดของผู้หญิงคนนั้น ซะหน่อยที่เค้าไม่รักเราแบบแฟน
แล้วมันสมควรไหมที่ต้องเอาอารมณ์ เอาความเสียใจ ไปให้เค้ารับรู้
เพื่อให้เค้าคนนั้นต้องรู้สึกผิด ต้องรู้สึกไม่ดีด้วย
ไม่มีใครอยากทำให้คนอื่นผิดหวัง หรือเสียใจ ยิ่งเป็นคนที่รู้สึกดีๆ กันมา
แม้จะไม่ได้รักกันแบบแฟน แต่ก็รู้สึกเหมือนเพื่อน พี่ น้องได้
แต่ถ้ายอมรับตรงนี้ไม่ได้ ก็มองอยู่ห่างๆ อยู่เฉยๆ ไม่ทำให้คนที่เรารักต้อง
รู้สึกแย่ไปด้วยสิ คำขอโทษ ไม่ว่าในรูปของ ข้อความ หรือ คำพูด
ไม่ได้มีความหมายอะไร แต่คนพูด คนเขียนไม่ได้แสดงมันออกมาจริงๆ
เราสามารถมีความสุข แม้จะผิดหวังในความรักได้ ถ้าเรารักเค้าจริงๆ
ความสุขมันมาจากการเห็นคนที่เรารักมีความสุข
แต่สำหรับบางคน ความรักอาจจะหมายถึงการครอบครองคนที่เรารัก
มันก็คงดี ถ้าคนๆนั้น รักเราตอบ แต่ถ้าการครอบครองคนที่เรารัก
ทั้งๆที่เค้ารักคนอื่น แล้วทำให้คนที่เรารักไม่มีความสุข สำหรับผม
ผมเรียกว่า ความเห็นแก่ตัว
ปัญหามีหลายแบบ ปัญหาบางอย่าง แก้ไปก็เกิดปัญหาอย่างอื่นตามมา
ทำให้เครียดเปล่าๆ บางทีก็ "การปล่อยวาง" ไม่เก็บมาคิด
ไม่เก็บมาให้รบกวนจิตใจ ดูจะเป็นสิ่งที่ดีกว่า
ถึงคนที่ระบายอารมณ์จนสร้างปัญหา (ถ้ายังเข้ามาอ่าน):
ปัญหามันเกิดจากอีกฝ่ายที่ไม่รักนายหรือไง เค้าจะรักใครนั้น
นายตัดสินใจหรือ เค้าผิดไหมที่ไม่รักนาย ทำไมต้องส่งข้อความ
ทำไมต้องทำให้อีกฝ่ายรู้สึกแย่ไปด้วย ถ้ายอมรับไม่ได้กับความรู้สึกดีๆ
ที่อีกฝ่ายให้ไป ก็ไม่ต้องรับ อยู่เฉยๆ ก็ได้
ถึงคนที่ต้องคอยมารับอารมณ์ :
คนอื่นเสียใจ คนอื่นมาระบายอารมณ์ หรือทำให้รู้สึกไม่ดี
ก็ ปล่อยวาง มันไปเถอะ ถ้าอารมณ์ ความรู้สึกมาเป็นข้อความ
ก็ไม่ต้องอ่าน ถ้าความรู้สึกมาเป็นคำพูดก็ไม่ต้องไปฟัง
ปล่อยให้คำพูดเป็นสายลมผ่านหูซ้าย ทะลุหูขวา
หรือไม่ก็ไม่ต้องไปฟังซะ
ส่วนตัวเอง... คนที่แคร์ความรู้สึกของคนรับอารมณ์
ก็คงต้องพยายามทำให้คนรับอารมณ์ รู้สึกดี
และรู้ว่า อะไรคือสิ่งสำคัญที่สุดตอนนี้...
ความรัก.... ยากจริง เฮ่อ
#1 By #G~nap# on 2007-07-15 18:08